Blog Zosi

Dzisiaj byłam z Michem u pani psycholog. Robiła mu badanie. Co prawda opinia będzie do ode­brania za tydzień, ale już dziś mogła powiedzieć, że Mikołaj wspaniale nad­robił straty

Cały dzień jakiś taki śpiący. Dość mam już zimy. Zimo, precz!

Co do Miś­kowych eks­cesów z noc­nikiem i siusiuaniem, to na razie bez więk­szych efek­tów. Siadać siada, wołać woła (po fak­cie), ale póki co to mało skutecz­nie. Nawet przed kąpaniem, jak pusz­czam wodę do wanny. Ale się nie pod­dajemy. Koniec koń­ców kiedyś zaskoczyć musi. W razie czego mamy już 22 pary majtek :)

Wresz­cie z ust naszego dziecka padły te tytułowe słowa! Pierw­szym świad­kiem byłam ja (bo mał­żonek pojechał na Bielany), ale koniec koń­ców Mariusz może potwier­dzić, bo rów­nież słyszał. Kilka dni temu Mikołaj zaczął wołać “Blee” po tym, jak narobił w pieluchę. Ale tylko przy “grub­szych” sprawach. Sikanie jakoś nie bar­dzo docierało.

Przy­szedł luty, za oknem zaspy i lodowisko, w dodatku straszą w telewizorze, że w nocy ma znów sypać, a jutro to w ogóle apokalipsa… Czas prze­prowadzić się w okolice rów­nika… Ale tam z kolei robac­two… Ech, nie wiadomo, co gor­sze. Chyba jed­nak wolę śnieg.

Szybki wpis, bo już późno i spać trzeba ;)

Po pierw­sze zaczynamy drugi tydzień adap­tacji w przed­szkolu, a raczej w klubie malucha.

Wpis o Mikołaju i efek­tach jego dwulet­niego życia :)

Jak każdy spo­glądający za okno miesz­kaniec Pol­ski wie — zasypało nas total­nie. Nie wiem dokład­nie, jak rzecz się ma w innych regionach, szczerze mówiąc moje wiadomo­ści na temat pogody utknęły kilka dni temu na cał­kowicie zaśnieżonej mapce. Przy­pusz­czam więc, że śnieg pojawił się też i gdzie indziej. Powiem Wam szczerze, że (będę nie­miła ;)) mało mnie to interesuje, bo jak na razie to my sami nie możemy poradzić sobie z nad­miarem śniegu u nas.

Święta się skoń­czyły, nowy rok już leci, a tu znowu zaległo­ści. Jakoś ta zima nie nastraja pozytyw­nie do pisania. Ciągle coś innego do robienia, tudzież deficyty w spaniu po prostu i tak jakoś leci. A pisać nie ma kto :(

Ostat­nie dwa tygo­dnie jakoś szybko zleciały. Nie­stety — ani tutaj, ani w dzieciowisku nie udało mi się nic skrob­nąć. Misiek wyrzucił sobie połu­dniową drzemkę, w związku z czym odpadł mi błogi czas trzech godzin spo­koju w ciągu dnia, które można było prze­znaczyć na pisanie choćby. Do tego w nie­dzielę miałam egzamin, co też znacz­nie ograniczyło i tak już ograniczony czas. No, […]

No kto to widział, żeby w grud­niu padał deszcz?! Żeby chociaż śnieg… Ale nie, deszcz. W połu­dnie dzisiaj było już tak ciemno, że trzeba było lampy pozapalać. Jak bar­dzo śnie­żna zima nie byłaby ładna, to taki mokry jej przed­smak mnie po prostu dobija.