No, to sanki przeszły dzisiaj swój chrzest bojowy. Po południu wyskoczyliśmy z domu na pół godzinki, by wypróbować nowy zakup. Ogólnie rzecz biorąc stwierdziliśmy, że sanki są trochę za lekkie, przez to nie do końca stabilne. To znaczy, stabilność zbadał Mariusz, lecz nie był to raczej prawidłowy pomiar, bo nikt normalny w taki sposób sanek z małym dzieckiem raczej nie ciągnie (bez komentarza) ;) Gdy się ciągnie sanki w przyzwoitym tempie i ze średnią prędkością, to nic się nie dzieje :) Więc zakup udany :) Na ten rok styknie, a za rok zobaczymy, bo wszystko zależy od tego, ile nasze dziecię przez następne 12 miesięcy urośnie.
Co do samego Miśka, to trudno określić, czy z sanek zadowolony. Minę miał tradycyjną spacerową — czyli: “gdzie wy mnie znowu wywłóczyliście? tu nie jest tak fajnie i wesoło jak w domu!”, ale też się nie darł, że mu strasznie źle, więc chyba możemy zaliczyć sankowy spacer do udanych. Był moment, że nam się na spacerku Miś nawet rozgadał, więc chyba naprawdę było ok :)
Dziś rano podjechaliśmy do aquaparku. Dawno już nie byliśmy sobie popływać rodzinnie. A Misiek był tak przeszczęśliwy, że trzeba to będzie częściej powtarzać. Generalnie, od kiedy zaczął raczkować, wszystko interesuje go 100 bardziej niż dotychczas. W związku z tym na pływalni raczkował wszędzie gdzie się dało (i gdzie się nie dało też — np. wspinał się w górę zjeżdżalni przy brodziku). Z pływaniem szło różnie. Trochę się ostatnio rozleniwił. Nogami macha tylko jak mu się przypomni, ale i tak nieźle. Nurkowanie za to idzie wypaśnie. Do rękawków już się przyzwyczaił i nawet ich już tak mocno nie obgryza. Dużą atrakcję stanowiła fala morska. Gdy ją włączyli usiedliśmy z Michem na brzegu i mały miał ogromną uciechę, gdy woda chlupała mu w buzię.
Muszę Wam się jeszcze pochwalić moim gapiostwem. Wczoraj nad ranem wyruszyłam w drogę do Poznania, na zajęcia. Dotarłam punkt ósma, chodzę po budynku i szukam mojej grupy… Szukam, szukam… I nic! Powoli zaczyna mi coś świtać w łepetynie… Sprawdzam w kalendarzu… O fuck! Zajęcia mam 18 stycznia, a dziś jest 17! No i tym sposobem zrobiłam sobie wycieczkę do Poznania i z powrotem. Koń by się uśmiał! Oczywiście na zajęcia dzisiaj już nie pojechałam. Nawet wołami by mnie nie zaciągnął! Dwa dni pod rząd wstawać po czwartej to nie dla mnie.
A! I najważniejsze! Przecież zapomniałam dodać, że piszę do Was z mojego własnego komputra! Wreszcie przyjechał, resztę dokupiliśmy we Wrocławiu, wczoraj Mariusz poskładał do kupy i jest!!! Brawo!!!! Hura!!! :))) Dziękuję za gratulacje ;)
W galerii są nowe zdjęcia (wreszcie!). Pewnie większość z Was już je widziała, ale jeśli ktoś się zagapił, to zapraszam. A tutaj wrzuciłam kilka fotek z sanek. Jako dowód, że są i że byliśmy ;)
Write a Comment