Mikołaj skończył dziewięć miesięcy. Stary byk z niego. No i nauczył się wreszcie pełzać. Co prawda za motor robi głównie lewa ręka — prawa służy w tym momencie do chwytania wszystkiego, co napotka na drodze — ale i tak jest progres. Trochę czekaliśmy na to pełzanie. No i już zbieramy pierwsze tego owoce (jak się okazuje, to wcale nie jest takie fajne, jak młode zaczynają się przemieszczać samodzielnie ;)). Mikołaj jest dosłownie wszędzie i w każdym momencie. Podróże zaczyna zazwyczaj od swojego pokoju, w którym przecież nie jest aż tak ciekawie jak na przykład w kuchni z mamą, w korytarzu, albo pod krzesłem od komputera u taty. W końcu ile się można bawić tymi zabawkami dla dzieci? Jest tyle ciekawszych miejsc i przedmiotów — na przykład szuflady w przedpokoju. Albo gazety pod stolikiem, albo lodówka, w którą tak fajnie stuka się rękami… Generalnie — cała chata Mikołaja. My tylko musimy uważać, żeby go nie podeptać, bo przez dwa tygodnie, od kiedy pełza, z dnia na dzień nabiera prędkości :) Ogólnie to niezłą gimnastykę robi sobie codziennie — kilka rund po całym mieszkaniu kosztuje go masę siły. I dobrze, niech chłopak ćwiczy.
W związku z pełzaczem i jego potrzebami trzeba było pozbyć się wypoczynku z pokoiku i kupić dywan. Zakupu dokonaliśmy wczoraj. No i ma w końcu Misiek porządny kawał podłogi u siebie do doskonalenia umiejętności przemieszczania się. Trochę mu przemeblowaliśmy i bardzo przytulny pokoik nam wyszedł.
Nabyłam w Empiku samoprzylepne gwiazdki fosforyzujące w dwóch kolorach i przykleiłam je w Miśka pokoju na suficie. Tak mu się wczoraj spodobały, gdy wieczorem zgasiliśmy światło, że nawet zapomniał protestować, że trzeba już spać :)
Dziecko nasze wspaniałej rzeczy się nauczyło. Otóż rano po przebudzeniu nie woła od razu (woła, to delikatne określenie), tylko przemieszcza się na drugi koniec łóżeczka, gdzie leżą zabawki i się bawi. Potrafi tak się rano bawić 40 minut, zanim mu się przypomni, że mama tez już powinna wstać :) Co prawda, słyszymy go, jak gada do misiów, ale przynajmniej nie musimy od razu do niego wstawać. W nocy też tak czasem jest — ale w innej kolejności. Jak się Misiu zbudzi w nocy, dostanie pić, wkładam go do łóżeczka i idę spać. A on albo przyśnie zaraz, albo też zaczyna się bawić i zasypia w trakcie zabawy. Czasem tylko rano znajdujemy na jego buzi jakieś odciśnięte ślady po zabawce, która akurat robiła za podgłówek ;)
Próbujemy zapisać Miśka na basen na zajęcia dla niemowląt. Nie jest takie trywialne, bo trochę przespaliśmy czas — zapisy odbywały się pod koniec sierpnia. Ale dzwoniłam do Pulsantisu i mam czekać, być może się uda od przyszłego piątku.
W galerii pojawiło się sporo nowych zdjęć. Po pierwsze wreszcie wrzuciłam zdjęcia ze Szczawnicy. Są one w dwóch miejscach — jedne w szwędactwie, drugie w landszaftach. Po drugie wrzuciłam zdjęcia Miśkowe-dziewięciomiesięczne. Dalej są portrety Miśka robione lustrzanką analogową (mają w sobie to “coś”). No i na koniec kolejne zdjęcia Miśka, wrzucone dzisiaj, takie kąpielowe i z łóżeczka. Wiem, że jestem monotematyczna, ale cóż, jeśli jeszcze się nie przyzwyczailiście, to marny Wasz los — lepiej nie będzie :) Zapraszam do obejrzenia!
A! I jeszcze jedno — w Ulubionych pojawił się nowy link — to jest strona Izy Zdziebko. Iza jest świetnym fotografem, robiła nam zdjęcia w dniu ślubu (zdjęcia ze ślubu będą do obejrzenia w galerii naszej niedługo). Zachęcam do zajrzenia na jej stronę :)
Write a Comment