Blog Zosi

I kolejny dzień z Mikołajem w brzuchu. Na szczę­ście nie ze Św.Mikołajem, bo nie wiem, kto by go uniósł i urodził (zwłasz­cza tę brodę i worek…prezentów, rzecz jasna ;)). Jesteśmy już dzień po ter­minie, cały czas czekamy…

Ciągle nic. Wczoraj Mydłow­ski stwier­dził, że macica leniwa, bo nawet małego skur­czu nie można na ktg wyłapać. No ale w sumie to jesz­cze nie w ter­minie… Chociaż prze­cież już mógłby się rodzić.

Nie jest lekko — Mikołajek siedzi w brzucholu i chyba nie ma zamiaru stam­tąd wychodzić. No, ja rozumiem, że on ma jesz­cze tydzień do ter­minu, ale wcale nie obraziłabym się, gdyby wpadł na pomysł powitania naszego świata tydzień wcześniej. W końcu jest już donoszony i general­nie od ubiegłego piątku ma naj­peł­niej­sze prawo się urodzić.

Wszyst­kich Świętych spędziliśmy we Wrocławiu. Już nie bar­dzo się nadaję, żeby gdzieś dalej jeź­dzić. Na zajęcia w sobotę też nie pojadę. Mam zwol­nienie lekar­skie. Trudno mi usiedzieć tyle godzin. W domu co chwilę się kładę, bo szybko się męczę. Nie sądziłam, że koń­cówka ciąży będzie tak męcząc fizycznie.

Jeśli chodzi o nie­dzielę, to udało nam się zwiedzić oddział położ­niczy w szpitalu na Chałubiń­skiego. Akurat wszyst­kie sale porodowe były puste, więc mogliśmy, dzięki pani Joli, zaj­rzeć nie­mal wszędzie :) Szczegól­nie jedna sala do porodu rodzin­nego nam się spodobała. W sumie jest to pokój do rodzenia w wodzie, ale podobno mało jest takich porodów, w związku z czym, o ile ta sala jest akurat wolna, można poprosić o rodzenie właśnie tam, za nieco więk­szą opłatą niż standardowa.

W ubiegłym tygo­dniu przyjechała do mnie mama. Bo Misiek sobie pojechał do Krakowa i mnie samą chciał zostawić ;( W czwar­tek wieczor­kiem poszłyśmy na kon­cert SDMu do Impartu. Szczerze powiem, że pierw­szą połową kon­certu byłam lekko załamana.